پشت پرده تئاترهای تهران چه می گذرد؟ به گزارش کادو دونی، حواشی برخی اجراهای تئاتر در تهران و انتشار تصاویر صحنه هایی بحث برانگیز، بار دیگر مبحث نظارت بر محتوای آثار نمایشی را به یکی از بحث های فرهنگی روز تبدیل نموده است. تئاتر همواره یکی از مهم ترین بسترهای فرهنگی برای روایت مسایل اجتماعی، طرح دغدغه های انسانی و ایجاد ارتباط میان هنرمند و مخاطب بوده است. خیلی از خانواده ها هم این هنر را مهلتی برای گذران اوقات فراغت و آشنایی با آثار فرهنگی و هنری می دانند؛ فرصتی که طبیعتاً انتظار می رود در فضایی متناسب با ارزش ها و هنجارهای عمومی جامعه فراهم گردد. با این وجود، حواشی برخی اجراهای اخیر در تهران، این پرسش را مطرح کرده که وضعیت امروز تئاتر تا چه اندازه با چنین انتظاری هماهنگی دارد؟ در روزهای اخیر، انتشار تصاویری از برخی صحنه های تئاتر در تهران که با اعتراض هایی نسبت به رعایت شئونات اخلاقی و فرهنگی همراه بوده، بار دیگر مبحث نظارت بر اجراهای نمایشی را به بحث گذاشته است. حواشی شکل گرفته پیرامون این اجراها، در کنار انتقاد برخی مخاطبان و خانواده ها، این نگرانی را به وجود آورده که بخشی از ظرفیت تئاتر به جای تمرکز بر کیفیت اجرا، روایت هنری و محتوای اثر، درگیر حاشیه هایی شده است که می تواند بر اعتماد مخاطبان تاثیر بگذارد. البته تئاتر بعنوان یک هنر زنده، به خلاقیت، تجربه گرایی و پرداختن به موضوعات متنوع اجتماعی نیاز دارد. قرار نیست صحنه نمایش از طرح مسایل چالش برانگیز یا روایت حقیقت های جامعه دور بماند؛ اما میان پرداخت هنری به یک مبحث و استفاده از شیوه هایی که با واکنش منفی مخاطبان مواجه می شود، تفاوت وجود دارد. آن چه اهمیت دارد، توجه به این مساله است که انتخاب شیوه اجرا و عناصر نمایشی، تا چه اندازه در خدمت محتوای اثر قرار می گیرد و چه نسبتی با مخاطب و فضای فرهنگی جامعه دارد. از سوی دیگر، نمی توان انتظار داشت خانواده ها بدون اطمینان از محتوای یک اثر نمایشی، همچنان تئاتر را در لیست انتخاب های فرهنگی خود قرار دهند. وقتی حواشی یک اجرا بیشتر از محتوای هنری آن مورد توجه قرار می گیرد، این احتمال وجود دارد که بخشی از مخاطبان، بخصوص خانواده ها، برای حضور در سالن های نمایش با تردید بیشتری تصمیم بگیرند. چنین وضعیتی در بلند مدت می تواند ارتباط میان تئاتر و مخاطب عمومی را تحت تاثیر قرار دهد. در این میان، مسئولیت نظارت بر اجراهای نمایشی هم اهمیت ویژه ای دارد. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بعنوان متولی اعطای مجوز و نظارت بر کارهای نمایشی، باید ضمن دفاع از استقلال و خلاقیت هنرمندان، بر انطباق محتوای اجراها با ضوابط و مقررات فرهنگی هم نظارت مؤثر داشته باشد. نظارتی که صرفا به مرحله اعطای مجوز محدود نماند و در صورت بروز تخلف یا فاصله گرفتن اجرا از چارچوب های تعیین شده، پیگیری لازم را در دستور کار قرار دهد. تئاتر برای حفظ جایگاه خود به مخاطب نیاز دارد؛ مخاطبی که بتواند با اطمینان خاطر به سالن نمایش برود و انتظار داشته باشد با اثری هنری و متناسب با فضای فرهنگی جامعه مواجه شود. بازگرداندن اعتماد خانواده ها به این عرصه هم نه با محدود کردن خلاقیت هنری، بلکه با تشکیل تعادل میان آزادی عمل هنرمندان، کیفیت آثار و رعایت ضوابط فرهنگی امکانپذیر است. حالا انتظار می رود وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با بازبینی در روند نظارت بر اجراها، زمینه حضور گسترده تر خانواده ها را در سالن های تئاتر فراهم آورد. منبع: مهر به اجمال، با وجود این، حواشی برخی اجراهای اخیر در تهران، این پرسش را مطرح کرده که وضعیت امروز تئاتر تا چه اندازه با چنین انتظاری هماهنگی دارد؟ در روزهای اخیر، انتشار تصاویری از برخی صحنه های تئاتر در تهران که با اعتراض هایی نسبت به رعایت شئونات اخلاقی و فرهنگی همراه بوده، بار دیگر مبحث نظارت بر اجراهای نمایشی را به بحث گذاشته است. آنچه اهمیت دارد، توجه به این مساله است که انتخاب شیوه اجرا و عناصر نمایشی، تا چه اندازه در خدمت محتوای اثر قرار می گیرد و چه نسبتی با مخاطب و فضای فرهنگی جامعه دارد. از سوی دیگر، نمی توان انتظار داشت خانواده ها بدون اطمینان از محتوای یک اثر نمایشی، بازهم تئاتر را در فهرست انتخاب های فرهنگی خود قرار دهند. منبع: کادو دونی 1405/08/12 10:44:38 5.0 / 5 5 تگهای خبر: ارتباط , انتشار , تئاتر , فرهنگ این مطلب کادودونی را می پسندید؟ (1) (0) تازه ترین مطالب مرتبط ریسمان قرآن چیست؟ سینما مقابل نتانیاهو فیلم هایی که بر نتیجه انتخابات اسرائیل اثرگذارند تدوین 13 سیاست ملی برای تحول در برنامه ریزی شهری ایران ارسال بیشتر از 1370 اثر ادبی و هنری به پویش مراسم ققنوس نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۵ بعلاوه ۳