سینما مقابل نتانیاهو فیلم هایی که بر نتیجه انتخابات اسرائیل اثرگذارند به گزارش کادو دونی، جنایت های نتانیاهو و رژیم صهیونیستی کاری کرده که سینمای خود اسرائیل هم ضد او شوریده است. رژیم صهیونیستی و بنیامین نتانیاهو نخست وزیر این رژیم، از زمان عملیات هفتم اکتبر و طوفان الاقصی تاکنون، با بحرانی بی سابقه در زمینه افکار عمومی جهان روبه رو شده اند. ارتکاب جنایت های گوناگون در نوار غزه و بعد از آن، دو بار تجاوز نظامی به ایران و کشتار شهروندان بی گناه، نه فقط به سقوط کم سابقه جایگاه اسرائیل در افکار عمومی جهان انجامیده، بلکه بنظر می رسد این رژیم در بین بخشی از شهروندان خود نیز با کاهش اعتماد و حمایت روبه رو شده است. یکی از نمودهای قابل توجه این وضعیت را می توان در سینمای اسرائیل مشاهده کرد؛ جایی که برخی فیلم سازان با ساخت و اکران آثاری انتقادی، خشم و نارضایتی خویش را از عملکرد ارتش و اقدامات نظامی این رژیم به تصویر کشیده اند. دامنه این انتقادها تا جایی پیش رفت که فیلم «دریا» (The Sea) ساخته شای کارملی پولاک، نماینده اسرائیل در رقابت اسکار ۲۰۲۶، به علت پرداختن به زندگی یک کودک فلسطینی و نمایش رفتار نظامیان اسرائیلی با واکنش تند وزیر فرهنگ این رژیم مواجه شد؛ واکنشی که حتی به تهدید برای قطع بودجه جوایز سینمایی اوفیر انجامید. در ادامه این روند، در سال ۲۰۲۶ مستند «نازا» (NAZA) به یکی از جنجالی ترین آثار سینمایی در رابطه با جنگ غزه تبدیل شد. این مستند با تاکید بر داستانهای افشاگرانه شماری از نظامیان و افشاگران ارتش اسرائیل، ابعاد مختلفی از عملکرد نظامی این رژیم در غزه را به تصویر می کشد و به افشای مواردی از جنایت های جنگی می پردازد. سازندگان اسرائیلی این اثر در جشنواره فیلم ونیز موفق به کسب جایزه بهترین مستند شدند؛ موفقیتی که بازتاب گسترده ای در رسانه های بین المللی داشت. در ادامه، مواضع و اقدامات دولت نتانیاهو مقابل سازندگان فیلم، همچون تهدید به سلب تابعیت آنان، به جنجال های پیرامون این مستند دامن زد. اکنون نشریه آمریکایی هالیوود ریپورتر در گزارشی به بررسی تاثیر احتمالی این مستند، در کنار فیلم «عشق های ما» ساخته آوی نشِر و برخی حواشی فرهنگی و رسانه ای دیگر، بر کاهش آرای احتمالی نتانیاهو در انتخابات اخیر اسرائیل پرداخته است. این گزارش نشان میدهد که چطور آثار سینمایی، حتی در حالی که مستقیماً به تبلیغات انتخاباتی نمی پردازند، می توانند با برجسته کردن ناکامی های امنیتی، نتایج جنگ و انتقاد از عملکرد دولت، بر فضای سیاسی و نگرش رای دهندگان تاثیر بگذارند. از این منظر، آن چه در سالیان اخیر در سینمای اسرائیل جریان داشته، فقط مجموعه ای از واکنش های هنری به تحولات سیاسی و نظامی نیست؛ بلکه می توان آنرا نشانه ای از ایجاد نوعی اعتراض سینمایی به سیاستهای حاکم دانست. اعتراض هایی که به دنبال تشدید جنایت ها در نوار غزه، کرانه باختری، رام الله و دیگر مناطق سرزمین های اشغالی، ابعاد تازه ای پیدا کرده اند و الان، با ورود به فضای انتخابات و مناقشات سیاسی داخلی، ممکنست پیامدهایی فراتر از پرده سینما داشته باشند. هالیوود ریپوتر در این گزارش نوشته است: دو فیلم سینمایی ممکنست نقشی تعیین کننده در ترغیب رای دهندگان به پشتیبانی از ائتلاف «تغییر» که مخالف نتانیاهو است، در مقابل ائتلاف بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در انتخابات روز سه شنبه این کشور بازی کرده باشند. یکی از این دو فیلم به موفقیتی چشم گیر در گیشه دست یافته است. دیگری اصلاً در اسرائیل اکران نشده است. نخستین فیلمی که شاید در ایجاد این وضعیت نقش داشته باشد، «عشق های ما» (Our Loves)، ساخته آوی نشِر است. این فیلم داستانی احساسی با چاشنی اکشن در رابطه با تلاش اسرائیلی ها برای زنده ماندن در جریان حملات حماس در هفتم اکتبر است؛ اثری که سیاست را آشکارا در مرکز توجه خود قرار نمی دهد. با این حال، فیلم با به تصویر کشیدن ارتشی که در صحنه غایب است و تمرکز بر ناکامی های امنیتی، دست کم به صورت ضمنی از دولت نتانیاهو که در آن زمان زمام امور را در دست داشت، انتقاد می کند؛ هرچند در لایه های زیرین آن، مضامینی چون اتحاد و میهن دوستی نیز دیده می شود. از سوی دیگر، فیلم با استقبال گسترده ای مواجه شده است. این درام که عمداً دو هفته قبل از انتخابات اکران شد، تابحال در اسرائیل ۱۵۰ هزار مخاطب را به سینماها کشانده است؛ رقمی قابل توجه برای فیلمی غیرهالیوودی در کشوری کوچک. چنین استقبالی شاید می توانست چند کرسی مهم دیگر را نیز از نتانیاهو بگیرد. نشِر آشکارا اعلام نموده است که از دولت نتانیاهو حمایت نمی کند و باور دارد اعضای این دولت از فیلمش خوششان نخواهد آمد. وی در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو (TIFF) به نشریه هالیوود ریپورتر اظهار داشته بود: «من بهیچ وجه با دیدگاه دولت موافق نیستم. من هم همچون کسانی خواهم بود که به این دولت رای نمی دهند.» او بعد از آن نیز در گفتگو با رسانه های اسرائیلی، مواضعی مشابه اتخاذ نموده است. اظهارات نشِر از آن جهت اهمیت دارد که او نه فقط فیلم سازی محبوب است، بلکه آثاری در رابطه با چگونگی عبور از دوره های بحرانی گذشته نیز ساخته است. فیلمهای Rage and Glory و Image of Victory هر دو در بستر درگیری های پیرامون تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸ روایت می شوند. به همین دلیل، بسیاری او را نوعی چراغ هنری در دل تاریکی می دانند. این واقعیت که آیزنکوت، ۶۶ ساله، پسرش را در جنگ غزه از دست داده نیز به فیلم بُعدی عاطفی می بخشد و ممکنست بر تاثیر آن به سود او افزوده باشد. تماشای فیلم به سادگی می تواند مخاطب را به یاد این نامزد انتخاباتی و تجربه دردناک او بیندازد. چنین پیوندی در مورد نتانیاهو کمتر صدق می کند؛ پسر او تا همین اواخر در میامی به سر می برد، در حالیکه جنگ اسرائیل و حماس در غزه ادامه داشت. حتی یکی از شخصیت های نظامی سرسخت فیلم نیز از نظر سنی چندان جوان تر از آیزنکوت نیست. دومین فیلمی که شاید معادلات سیاسی را تحت تاثیر قرار داده باشد، مستند «نازا» (NAZA) ساخته یووال آبراهام و راشل شور است؛ مستندی پرفروش که در آن، حدود دو دوجین افشاگر از ارتش اسرائیل (IDF) روایت هایی از نحوه اداره جنگ غزه توسط دولت نتانیاهو افشا می کنند. این فیلم در اسرائیل اکران نشده است، اما طی هفته های اخیر نام و محتوای آن به صورت گسترده در رسانه های اسرائیلی مطرح بوده است. تأثیر این مستند بر افکار عمومی چندان ساده و یک سویه نیست. حتی خیلی از منتقدان نتانیاهو نیز از فیلم انتقاد کرده اند و باور دارند که همه ابعاد ماجرا را روایت نمی نماید. از طرف دیگر، یک فیلم ضد ارتش اسرائیل لزوماً برای دست کم بخشی از حامیان آیزنکوت نیز خوشایند نخواهد بود. با این حال، دولت نتانیاهو کوشید از همین مسئله بهره برداری سیاسی کند و با جنجال آفرینی اعلام نمود که می خواهد برای سلب تابعیت آبراهام و شور اقدام کند؛ اقدامی که ظاهراً هیچ مبنای حقوقی مشخصی برای آن وجود ندارد. این موضع گیری ممکنست در بین هواداران نتانیاهو مؤثر بوده باشد، اما به نظر نمی رسد توانسته باشد رای دهندگان گسترده تری را که حزب لیکود برای پیروزی به آرای آنها نیاز داشت، به سمت او بکشاند. حتی ممکنست نتیجه معکوس داده باشد و این تصور را تقویت کرده باشد که دولت هیچ انتقادی را برنمی تابد؛ موضوعی که از نظر رای دهندگان حامی ائتلاف «تغییر» باید بطورکامل قابل طرح و بررسی باشد. البته سنجش تاثیر یک مستند بر وضعیتی پیچیده در جهان واقعی کار آسانی نیست. با این همه، طرح گسترده تر بحث در رابطه با جنگ ــ بگونه ای که از زمان نمایش فیلم در جشنواره ونیز در ماه گذشته، روزنامه های اسرائیلی مملو از یادداشت ها و مقالات انتقادی بوده اند ــ ممکنست به موقعیت سیاسی رهبر جنگ صدمه زده باشد. نکته قابل توجه اینست که حزب لیکود، با وجود دوام سیاسی نتانیاهو در سه دهه گذشته، اینروزها به تنهایی نیرویی اکثریت ساز نیست. این حزب در انتخابات روز سه شنبه کمتر از ۲۵ درصد آرا را به دست آورده و برای نزدیک شدن به اکثریت، به ائتلاف با احزاب راست افراطی و احزاب فوق ارتدوکس وابسته است. در همین حال، یکی از چهره های ثابت سینما نیز ممکنست روز سه شنبه بر معادلات انتخاباتی تاثیر گذاشته باشد. گال گدوت، ستاره فیلم «زن شگفت انگیز» (Wonder Woman) و شاید نزدیک ترین چهره به یک نماد ملی در اسرائیل امروز، روز سه شنبه ویدیویی از حضور خود در محل رای گیری منتشر نمود و گفت به ائتلاف «تغییر» رای می دهد. او جهت شرکت در انتخابات از لس آنجلس به اسرائیل سفر کرده بود و در پست اینستاگرامی خود از تمامی اسرائیلی ها خواست آنها نیز رای بدهند؛ مشارکتی که حدود ۸۰ درصد واجدان شرایط در آن شرکت کردند. بدین سان گدوت نیز سپس به صراحت مخالفت خویش را با نتانیاهو بیان کرد. این بازیگر اسرائیلی حتی در بخش ویژه شب انتخابات برنامه طنز Eretz Nehederet، نسخه اسرائیلی برنامه Saturday Night Live، نیز ظاهر شد؛ برنامه ای که در حالی پخش گردید که حوزه های رای گیری هنوز باز بودند. گدوت در این آیتم طنز سوار یک خودروی اوبر می شد و در رابطه با زندگی در لس آنجلس بعنوان یک اسرائیلی صحبت می کرد. وقتی راننده از او پرسید زندگی در خارج از کشور بعنوان یک اسرائیلی دشوار است یا نه، گدوت شاید یکی از مهم ترین واقعیت های ناگفته در رابطه با وضعیت منطقه را بیان کرد. گدوت ضمن اشاره به فضای رسانه ای و تفاوت داستانها اظهار داشت: «من همیشه باید برای مردم توضیح بدهم. آن چه شما آنجا می بینید، اینجا نمی بینید. و آن چه اینجا می بینید، آنجا نمی بینید.»منبع: تسنیم به اجمال، این گزارش نشان میدهد که چگونه آثار سینمایی، حتی در صورتیکه مستقیماً به تبلیغات انتخاباتی نمی پردازند، می توانند با برجسته کردن ناکامی های امنیتی، نتایج جنگ و انتقاد از عملکرد دولت، بر فضای سیاسی و نگرش رای دهندگان تاثیر بگذارند. از این منظر، آنچه در سالیان اخیر در سینمای اسرائیل جریان داشته، فقط مجموعه ای از واکنش های هنری به تحولات سیاسی و نظامی نیست؛ بلکه میتوان آن را نشانه ای از ایجاد نوعی اعتراض سینمایی به سیاست های حاکم دانست. این حزب در انتخابات روز سه شنبه کمتر از ۲۵ درصد آرا را به دست آورده و برای نزدیک شدن به اکثریت، به ائتلاف با احزاب راست افراطی و احزاب فوق ارتدوکس وابسته است. در همین حال، یکی از چهره های ثابت سینما نیز ممکنست روز سه شنبه بر معادلات انتخاباتی تاثیر گذاشته باشد. گال گدوت، ستاره فیلم زن اعجاب انگیز (Wonder Woman) و شاید نزدیک ترین چهره به یک نماد ملی در اسرائیل امروز، روز سه شنبه ویدئویی از حضور خود در محل رای گیری منتشر نمود و گفت به ائتلاف تغییر رای می دهد. گدوت در این آیتم طنز سوار یک خودروی اوبر می شد و در ارتباط با زندگی در لس آنجلس به عنوان یک اسرائیلی صحبت می کرد. وقتی راننده از او پرسید زندگی در خارج از کشور به عنوان یک اسرائیلی دشوار است یا نه، گدوت شاید یکی از مهم ترین واقعیت های ناگفته در ارتباط با وضعیت منطقه را بیان کرد. گدوت ضمن اشاره به فضای رسانه ای و تفاوت داستانها گفت: من همیشه باید برای مردم توضیح بدهم. منبع: kadodooni.ir 1405/08/08 14:06:08 5.0 / 5 3 تگهای خبر: آمریکا , ارتباط , اکران , ایران این مطلب کادودونی را می پسندید؟ (1) (0) تازه ترین مطالب مرتبط تدوین 13 سیاست ملی برای تحول در برنامه ریزی شهری ایران ارسال بیشتر از 1370 اثر ادبی و هنری به پویش مراسم ققنوس از پیشنهاد رسمی به سازمان ملل تا معادل یابی 3000 واژه اصیل بررسی یک حدیث در باره پافشاری بر حق نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۵ بعلاوه ۲