گواهی های انسانی، ۱ سیاست بی سیاستی کادو دونی: سیاست از جایی آغاز می شود که بفهمیم جهان بیرون از اراده ما هم وجود دارد. دیگران تصمیم می گیرند، واقعیت امر در مقابل ما مقاومت می کند و ابزارها در مواردی شکست می خورند. یادداشت مهمان، کورش علیانی، فعال فرهنگی:سیاست پرپیچ وخم است و یکی از ساده ترین راه های فرار از سیاست مسئولانه، حرف زدن غیرمسئولانه درباره ی سیاست است. کافی است جهان را کودکانه تصور کنیم: همه چیز تابع اراده ما است و اراده ما هم محدودیتی ندارد. لابد جایی دکمه ای هست که فقط باید پیدایش کرد و فشارش داد تا مشکل حل شود؛ سیاست مدار خوب هم کسی است که آن دکمه را می شناسد.یک رئیس دولت پیشین می گوید باید مشکل را حل کرد، درگیری را مهار کرد، تحریم را برداشت. این ها حرف های جذابی هستند، اما ایده و ابتکار نیستند؛ بیان خواسته و گاهی آرزو هستند. حل مسئله از جایی آغاز می شود که بگوییم با چه ابزاری، در چه شرایطی، با چه هزینه ای و در مقابل چه موانعی مقرر است به مقصد برسیم. کسی که مقصد را نشان میدهد هنوز راه را پیدا نکرده است؛ حتی نشان نداده است که یافتن راه ممکن هست.او از حل درگیری با گفت و گو حرف می زند. کارنامه اش اما عملاً تنها دو گفت و گو با قدرت های جهانی است که هر دو بار طرف مقابل به اعتماد او و سرنوشت کشور ما ضربه زده است. او باز هم می تواند مذاکره را پیشنهاد کند، اما اول باید بگوید آن دو بار چرا شکست خورده است و این دفعه چه چیزی فرق کرده است. وقتی فقط می گوید مشکلات را باید با مذاکره حل کرد، من می فهمم هنوز با خودش هم گفت و گوی موفقی نکرده است. نقد کارنامه ی خود حاصل همین گفت و گو با خود است؛ اولین مذاکره ای که هر مذاکره کننده ای باید از عهده اش برآید.می گوید جنگ هم تصمیمی نیست که بدون موافقت مردم گرفته شود. اما جنگ همیشه تصمیم ما نیست. وقتی دشمن حمله کرده است، جنگ را ما انتخاب نکرده ایم؛ پاسخ دادن و سعی برای بقا انتخاب ما در محدودیت شرایط موجود است.ریشه هر سه حرف یکی است: تصور جهانی که فقط ما در آن اراده و عاملیت و اثر داریم. اگر چیزی را بخواهیم، شدنی است؛ اگر ابزاری را انتخاب نماییم، شکست های قبلیش مهم نیست؛ اگر جنگی رخ دهد، لابد اختیار وقوعش هم با ما بوده است. یک جهان در حد تصویرهایی کودکستانی.سیاست اما از جایی آغاز می شود که بفهمیم جهان بیرون از اراده ما هم وجود دارد. دیگران تصمیم می گیرند، واقعیت امر در مقابل ما مقاومت می کند و ابزارها در مواردی شکست می خورند. اراده ی ما برای تغییر جهان به برنامه، تلاش، آزمون و بازنگری نیاز دارد، نه به غرق شدن در این خیال که او است که بر جهان حاکم است.به طور خلاصه، حل مسئله از جایی شروع می شود که بگوییم با چه ابزاری، در چه شرایطی، با چه هزینه ای و در مقابل چه موانعی مقرر می باشد به مقصد برسیم. کسی که مقصد را نشان میدهد هنوز راه را پیدا نکرده است؛ حتی نشان نداده است که یافتن راه ممکن هست. 1405/06/16 11:17:13 5.0 / 5 10 تگهای خبر: آزمون , برنامه , فرهنگ , كشور این مطلب کادودونی را می پسندید؟ (1) (0) تازه ترین مطالب مرتبط چرا همیشه فقط تهران هدف است؟ کتابی که رهبر شهید سفارش به خواندن آن کردند نمایشگاه مسکو مقصد ۵۰۰ عنوان کتاب خانه کتاب و ادبیات ایران محدودیت های ترافیکی از ۱۱ تا ۱۴ شهریورماه نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۱ بعلاوه ۳