طنز داستان سیبیل قرضی از دل زندگی و فرهنگ مردم آمده است

خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، زهرا اسکندری:

* عنوان کتاب «سیبیل قرضی» است، اما در روایت هایی که خواندیم، ارتباط مستقیم و مشخصی میان این عنوان و داستان ها دیده نمی گردد. «سیبیل قرض» از کجا آمده و چه نسبتی با فضای کلی کتاب و شخصیت های آن دارد؟

* در کتاب، طنز فقط از دل اتفاق ها نمی آید؛ حتی اسم بعضی شخصیت ها مثل «شعبان بی مخ» و «اصغر شمر» هم از همان اول فضای طنزآمیزی به روایت می دهد. انتخاب این اسم ها چقدر آگاهانه بوده و چه نقشی در ساخت فضای داستان داشته؟ به نظرتان اگر این اسم ها و لقب های بامزه از روایت حذف می شد، چه قسمتی از حال وهوای حقیقی و صمیمی روستا از بین می رفت؟

* در کتاب با جوانی از یک فضای روستایی و متعلق به چند دهه قبل مواجه هستیم؛ به نظر شما با وجود تفاوت های جدی میان آن نسل و جوان های امروز، چه شباهت هایی در دغدغه ها، آرزوها و روحیه کرم علی می توان پیدا کرد که موجب شود نوجوان امروز هم بتواند با او ارتباط بگیرد؟

* اگر اشتباه نکنم داستان در دل روستاهای سمت مشهد است. خودتان اصالتا مشهدی هستید که در بعضی بخش های کتاب از اصطلاحات و واژه های محلی مثل «کاچه ای»، «یاقاف» و «چامتا» بهره برده اید؟ این واژه ها را از زبان و خاطرات مردم همان منطقه وارد داستان کردید یا قسمتی از آنها را خودتان در بازنویسی روایتها انتخاب کردید؟

* با خواندن کتاب، مخاطب به شکلی به خاطرات گذشته سفر می کند؛ دوره ای که نوجوان ها و جوان ها بخش زیادی از وقتشان را بیرون از خانه و در تعامل با هم می گذراندند؛ از فوتبال بازی کردن و دعوای همسایه ها گرفته تا شیطنت ها و حتی کتک خوردن بابت کارنامه. امروز با گسترش رسانه ها و فضای مجازی، شکل گذران اوقات فراغت نوجوان ها خیلی تغییر کرده است. به نظر شما مخاطب نوجوان امروز چقدر می تواند با این تصویر از زندگی و نوجوانی ارتباط برقرار کند؟

* شخصیت اصلی داستان یک پسربچه شیطون و بازیگوشه که حتی حسادتش به ازدواج خواهر کوچکش و رقابتش با برادرها هم در داستان دیده می شه. شما بعنوان یک نویسنده زن، چگونه تونستید وارد دنیا ذهنی و نگاه یک پسربچه متعلق به آن دوره بشید و رفتارها و شیطنت هاش رو از زاویه دید خودش روایت کنید؟

* ماجرای اکابر برایم جالب بود؛ آدم هایی که اول با بهانه های مختلف زیر بار درس خواندن نمی روند، اما بعد آنرا جدی می گیرند و حتی از نمره پایینشان خجالت می کشند. یا در ماجرای سوادآموزی، رفتار ننه کرم علی خیلی شبیه رفتار یک دانش آموز کم سن وسال می شود؛ از درس نخواندن و نمره گرفتن تا خجالت از نمره پایین. چرا این بخش را وارد داستان کردید؟

* در داستان هایی مثل ماجرای «شگون»، باورها و رسم های محلی فقط برای ایجاد فضای نوستالژیک نیامده اند؛ حتی در روابط بچه ها با بزرگ ترها هم نوعی احترام و رعایت حرمت دیده می شود، مثل جایی که کرم علی با وجود این که بزغاله اش را شوکت خانم می خواهد، به احترام بزرگ تر و شیری که از او خورده، نمی تواند مقابلش بایستد. چقدر برای شما مهم بود که این فرهنگ ها و باورهای بومی را در دل داستان حفظ کنید و به نظرتان چه قسمتی از این رسم ها و نگاه به بزرگ ترها هنوز در زندگی امروز ما باقیمانده است؟

* کتاب از داستانهای کوتاه و مستقل تشکیل شده و هرکدام یک برش از زندگی و فضای آن دوره را نشان داده است. چرا تصمیم گرفتید این خاطرات را در قالب داستانهای کوتاه و جدا از هم پیش ببرید و سراغ قالب رمان یا یک روایت بلند و پیوسته نروید؟ فکر می کنید این فرم چه کمکی به انتقال فضای زندگی و خاطرات شخصیت اصلی کرده است؟