زیر آوار غزه، رویای انرژی اسرائیل

به گزارش کادو دونی، یک پژوهشگر اظهار داشت: آن چه امروز در فلسطین و غزه جریان دارد، صرفا یک منازعه نظامی یا امنیتی نیست، بلکه بخشی از یک راهبرد عمیق تر برای کنترل سرزمین، منابع انرژی و کریدورهای حیاتی منطقه است.

علی معروفی آرانی پژوهشگر حوزه صهیونیست و یهودیت، در گفتگو با گزارشگر مهر اظهار نمود: بررسی تاریخ رژیم صهیونیستی، دیر یا زود ما را به مساله انرژی و کریدورهای راهبردی می رساند. از هر زاویه ای که به روند ایجاد، بقا و توسعه طلبی این رژیم نگاه نماییم، یک سوی ماجرا به کنترل منابع انرژی، مسیرهای انتقال و گذرگاه های حیاتی منطقه ختم می شود. حتی اگر به سال ها قبل از تأسیس رسمی اسرائیل بازگردیم، باز هم میتوان رد پای همین منطق را در خیلی از تحولات دید.
وی افزود: این نزاع از ابتدا تنها جنگی بر سر خاک یا مرز نبود؛ در لایه های پنهانش نبردی بر سر انرژی، کریدورها و آینده ژئوپلیتیک منطقه جریان دارد. هر جا سخن از غزه، جولان یا شرق مدیترانه است، ردّ منافع راهبردی و منابع طبیعی دیده می شود. فهم ماجرا بدون دیدن این منطق پنهان قدرت، تنها نیمی از حقیقت را آشکار می کند.
این پژوهشگر تصریح کرد: همان گونه که نقشه اسرائیل در مورد کریدوری به اسم داوود، معلوم شد که یکی از طرح های رژیم اسرائیل برای ماندن در استان القنیطره سوریه و حضور بر ارتفاعات حرمون چیست. کریدوری که اسرائیل را به مناطق کردنشین سوریه و کردستان عراق، متصل می کند. بغیر از این، امنیت خط لوله نفتی که از جمهوری آذربایجان مقرر است به اسرائیل کشیده شود هم تامین می شود. خط لوله ای که از نخجوان به ترکیه آمده و از شرق فرات و مناطق کردنشین سوریه، مقرر است به جولان اشغالی برسد.

سکوت جهان، چراغ سبز غارت فلسطین

وی اضافه کرد: همه این ها مصادف بود با کشف ذخایر گاز طبیعی در آب های سرزمینی فلسطین در نزدیکی سواحل غزه که مابین دو میدان توزیع شده است؛ میدان گازی مارین و میدان مرزی دریایی در شمال غزه که صهیونیست ها از گذشته تابحال چشم طمع خویش را از این میادین هم برنداشته اند.
معروفی آرانی اظهار داشت: اکتشاف نفت و گاز در آب های مدیترانه توسط رژیم صهیونیستی، یک عنصر جدید به درگیری اعراب با این رژیم اضافه کرد؛ در حالیکه جاه طلبی های رژیم صهیونیستی در ثروت های نفتی و گازی حوزه مدیترانه شرقی تمامی نداشت. در این بین، مقامات وزارت انرژی رژیم صهیونیستی توانستند بازار داخلی خویش را با منابع گازی تضمین کنند و ۷۰ درصد از نیازهای برق این رژیم توسط گاز استخراج شده از آب های فلسطین در دریای مدیترانه تامین می شود. رژیم اشغالگر همینطور آغاز به راه اندازی پروژه های اتصال و صادرات گاز با کشورهای عربی همسایه کرد و هدف خویش را دسترسی به بازار اروپا و سایر پروژه های سرمایه گذاری با ابعاد ژئوپلوتیکی قرار داد.
این پژوهشگر تصریح کرد: مقامات وزارت انرژی رژیم صهیونیستی درحال مذاکره با شرکت آمریکایی «شارون» برای ایجاد ایستگاههای مایع سازی گاز در سواحل فلسطین هستند. شرکت انگلیسی بریتیش که دو میدان گازی را در سواحل غزه کشف کرده است، میزان ذخایر گاز طبیعی در آنرا حدود یک و نیم تریلیون فوت مکعب تخمین زده است و برمبنای برآوردها ارزش کل بازار گاز در این دو میدان بیشتر از ۶ تا ۸ میلیارد دلار است. در این بین، نقشه انرژی رژیم صهیونیستی شامل میادین گازی لویتان، تمار، سکوهای استخراج گاز در مقابل سواحل عسقلان و حیفا، ایستگاههای پمپاژ و استخراج گاز برای مایع سازی آن و انتقال به شرکت گاز «مدکو» مصر در سینا و همینطور ایستگاههای تصفیه و کاهش فشار می شود که با پمپاژ بوسیله شبکه ای از خطوط به بازار محلی، مرتبط هستند.
وی تصریح کرد: در سال ۲۰۲۱ سازمان زمین شناسی آمریکا ذخایر گاز در شرق مدیترانه را حدود ۲۸۶.۲ تریلیون فوت مکعب گاز برآورد کرد. بر طبق این برآوردها، مجموع تولید میدان گازی لویتان سالانه حدود ۱۲ میلیارد متر مکعب برآورد می شود و این میزان کم کم به حدود ۲۱ میلیارد متر مکعب در سال افزایش خواهد یافت. همینطور اکتشافات نفت و گاز طبیعی در دریای «لوانتین» یا دریای «شام» در شرق دریای مدیترانه به میزان ۱۲۲ تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی به ارزش خالص ۴۵۳ میلیارد دلار و ۱.۷ میلیارد بشکه نفت قابل استحصال، بصورت خالص برآورد می شود که ارزشی در حدود ۷۱ میلیارد دلار دارد. این برآوردها در ارتباط با سال ۲۰۱۷ است و ارزش این ذخایر منابع طبیعی در دوره کنونی خیلی بیشتر شده است.
معروفی آرانی اظهار داشت: هیچ خط کشی اتفاقی نیست. حتی همان خط کشی سایکس، پیکو هم هرچند گفتیم فرهنگ و نژاد و قومیت های مردم منطقه را درنظر نگرفت، اما منافع فرانسه و انگلیس را حتما درنظر گرفت. فقط یک ایراد کوچک داشت. رژیم صهیونیستی با صدور گاز غارت شده فلسطینی ها و انعقاد قرارداد با کشورهای همسایه با مشارکت اتحادیه اروپا، بدنبال بهره برداری از منابع طبیعی فلسطین و رسیدن به اهداف استعماری و اقتصادی خود است.

اشغال فلسطین؛ روی دیگر سکه انرژی و ژئوپلیتیک

وی اضافه کرد: گزارش های سازمان ملل نشان داده است که رژیم اشغالگر، فلسطینی ها را از بهره مندی از ثروت طبیعی خود که میلیاردها دلار تخمین زده می شود باز می دارد و بوسیله جنگ ویرانگر کنونی بدنبال آواره کردن مردم نوار غزه و بهره برداری بیش از منابع طبیعی فلسطینی هاست.
این پژوهشگر تصریح کرد: رژیم اشغالگر مانع رسیدن تشکیلات خودگردان فلسطین به چاه های انرژی، چه در مرزهای کرانه باختری با رود اردن و چه در آب های سرزمینی در سواحل غزه می شود. کرانه باختری حال در اشغال مستقیم صهیونیست ها قرار دارد و به ساکنان غزه هم اجازه دسترسی به بیشتر از ۷ کیلومتر به دریا داده نشده است. همانطور که گفته شد، رژیم اشغالگر صهیونیستی منابع انرژی و آب غزه را تحت سیطره خود قرار داده و مانع از کوشش های فلسطینی ها برای ایجاد یک زیرساخت انرژی مستقل در نوار غزه می شود.
وی تصریح کرد: دراین خصوص وبسایت آمریکایی موندویس، در مقاله ای در رابطه با ارتباط جنگ غزه با منابع طبیعی در سواحل این منطقه اعلام نمود که تجاوزات جاری اسرائیل به نوار غزه را نمی توان جدا از منابع غنی گاز طبیعی در سواحل این باریکه دانست. این رسانه آمریکایی نوشت که تخریب عامدانه ساختمان ها و زیرساخت ها در غزه توسط اسرائیل و کشتار ده ها هزار فلسطینی صرفا با هدف مجبور کردن مردم غزه به مهاجرت از این باریکه است تا غزه به صورت کامل در اختیار اسرائیلی ها قرار بگیرد و آنها بتوانند پروژه های استعماری خویش را در آنجا تکمیل کند. مرکز تحقیقات جهانی سازی مستقر در شهر مونترال کانادا نیز در گزارشی تحت عنوان «پاک کردن غزه از نقشه؛ دستور کار پول کلان و مصادره ذخایر دریایی گاز طبیعی فلسطین»، مقالات مفصلی در رابطه با اهداف پنهان تجاوز رژیم اشغالگر به نوار غزه ارایه داد.

از بمباران تا غارت؛ این جنگ فقط نظامی نیست

معروفی آرانی اظهار نمود: اسرائیل با استفاده از بمباران های پی درپی و کشتار بی وقفه فلنسطینی ها، به صورت پنهانی درحال غارت منابع طبیعی فلسطین است. از زمان شروع جنگ جاری در غزه، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل با دنبال کردن استراتژی پاکسازی قومی تلاش می کند ساکنان غزه را بسمت جنوب براند. در بین این خونریزی، فلسطینی ها از حق دسترسی به ذخایر نفت و گاز خود نیز محروم شده اند؛ حقی که برای ایجاد یک کشور پایدار فلسطینی حیاتی می باشد.
وی اضافه کرد: تسلط اسرائیل بر ذخایر نفت و گاز منطقه نشان دهنده تمایل طولانی مدت این کشور برای تبدیل شدن به مرکز انرژی و ارتباطات منطقه ای است. همانند هر پروژه استعماری، جابجایی و کشتار جمعی وسیله ای است برای رسیدن به هدف اصلی که در آن اسرائیل می تواند منابع مردم بومی فلسطین را تصاحب کند.
این پژوهشگر اظهار داشت: در سال ۱۹۹۹ مبحث منابع گاز طبیعی فلسطین زمانی برجسته شد که شرکت گروه بریتیش گاز به اکتشاف یک میدان گازی در فاصله ای بین ۱۷ تا ۲۱ مایلی ساحل غزه پرداخت. این میدان که به (غزه مارین) مشهور است، در محدوده ۲۰ مایلی کنترل شده توسط دولت فلسطین برمبنای توافق نامه اسلو ۲ قرار داشت. یاسر عرفات رهبر دولت فلسطین قرارداد اکتشاف ۲۵ ساله ای را با کنسرسیومی شامل شرکت بریتیش گاز، کنترکتورهای متحد و صندوق سرمایه گذاری فلسطین امضا کرد. یک سال بعد (درسال ۲۰۰۰)، بریتیش گاز دو میدان دیگر گازی با ذخایری معادل ۱.۴ تریلیون فوت مکعب در غزه مارین کشف کرد.
وی تصریح کرد: در سال ۲۰۰۱، انتخاب آریل شارون به عنوان نخست وزیر نشان دهنده موضعی سخت گیرانه تر نسبت به فلسطین بود و به دوره ای پرتنش منجر گردید. دادگاه عالی اسرائیل به شارون اجازه داد خرید نفت از فلسطین را تحریم کند و توافقات در ارتباط با اکتشاف و تولید گاز طبیعی را وتو نماید و به این ترتیب، فلسطینیان را از فرصت بهره برداری از منابع خود محروم کرد.
معروفی آرانی اظهار داشت: با شروع انتفاضه دوم، رویکرد اسرائیل بر سیاستی سیستماتیک مبتنی بود که توزیع عادلانه ذخایر گاز طبیعی در منطقه را رد می کرد. این محیط سیاسی امیدها برای رسیدن به توافق برد - برد میان دو طرف را از بین برد و این امر به طور عمده به علت موضع رادیکال دولت شارون بود.

پایان فلسطین، شروع چپاول انرژی

وی تصریح کرد: مقامات اسرائیلی با هرگونه تامین بودجه منظم به دولت فلسطین مخالفت کردند و دلیل آنرا احتمال دسترسی و استفاده حماس از این منابع مالی در غزه عنوان کردند. استراتژی کلی اسرائیل از آن زمان تابحال به طور عمده بر انحصار کنترل بر ذخایر گاز طبیعی در میدان گازی غزه و ذخایر نفتی در امتداد مرز کرانه باختری-اسرائیل متمرکز بوده و هم زمان فلسطینیان را از سهم منصفانه ای از درآمدهای حاصل از این منابع محروم کرده است.
معروفی آرانی افزود: این رویکرد زیان های مالی قابل توجهی به اقتصاد فلسطین وارد کرده و مسیر دستیابی آن به دولت مستقل را گرفتار مانع کرده است. برای رسیدن به این اهداف، اسرائیل در مذاکرات موضعی خصمانه اتخاذ نموده و اغلب حماس را به عنوان دلیل بی اعتمادی و ناامنی مطرح می کند. افزون بر این، پیشنهادهای ارایه شده برای توافق ها بگونه ای طراحی شده اند که دولت فلسطین را دور بزنند و عملا هرگونه امکان توزیع منصفانه منابع و درآمدها را مسدود کنند.
وی با اشاره به اینکه اشغالگران برای گاز، شهر را به خاکستر کشیدند، اظهار داشت: اسرائیل حال از وقایع ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به عنوان مجالی برای پیشبرد اهداف استراتژیک خود بهره برده است. در ابتدای کار حمله به غزه، بحث هایی پیرامون سناریوهای جایگزین عنوان شد، همچون پیشنهادی از جانب وزارت اطلاعات اسرائیل که انتقال جمعیت غزه به شبه جزیره سینا را پیشنهاد می داد. نتانیاهو به صورت فعال در تلاش بود تا اتحادیه اروپا را تشویق کند که بر مصر فشار بیاورد که با ورود گسترده ساکنان غزه به صحرای سینا موافقت کند.
این پژوهشگر اظهار داشت: سه هفته بعد از شروع جنگ، اسرائیل مجوزهای جدیدی برای اکتشاف را به شش شرکت، همچون بی پی (BP) و انی (ENI) برای کاوش ذخایر گاز طبیعی در منطقه (G)، منطقه ای مجاور ساحل غزه، اعطا کرد. جالب این که که ۶۲ درصد از این منطقه در محدوده مرزهای دریایی است که فلسطین در سال ۲۰۱۹ تحت کنوانسیون ۱۹۸۲ سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها اعلام نموده بود و فلسطین یکی از امضاکنندگان آن است.
وی اضافه کرد: در گزارش آنکتاد در سال ۲۰۱۹، به هزینه مالی بالای محرومیت فلسطینیان از حمایت مالی ضروری جهت توسعه و ساخت دولت به علت اشغال اسرائیل اشاره شده است. در این گزارش آمده است: ذخایر میدان های دریایی ۱ و ۲ در سال ۱۹۹۹ کشف شد و شرکت برتیش گاز در سال ۲۰۰۰ حفاری برای گاز را شروع کرد. فلسطینیان می توانستند به صورت فرضی این میادین را به پول نقد مبدل کرده و ارزش خالص ۴.۵۹۲ میلیارد دلار را به مدت ۱۸ سال سرمایه گذاری کنند. با فرض نرخ بازده حقیقی سالانه پایین ۲.۵ درصد، فلسطینیان تابحال حدود ۲.۵۷۰ میلیارد دلار را به علت ممانعت از حق بهره برداری از منابع طبیعی خود که تحت مقررات بین المللی تضمین شده است، از دست داده اند.

اشغال، کشتار، غارت؛ نام دیگر پروژه صهیونیستی

معروفی آرانی اظهار داشت: اسرائیل هدف اصلی خویش را گسترش اشغالگری و ادامه پاکسازی قومی فلسطینیان قرار داده است. باوجود هشدارهای لفظی ملایم از جانب متحدان کلیدی مانند ایالات متحده، اسرائیل همچنان به صدور هشدارهای تخلیه برای حملات هدفمند به رفح ادامه می دهد. درصورتی که در اهداف پاکسازی قومی خود موفق شود، اسرائیل می تواند به هدف دیرینه خود برای کنترل کامل غزه، همراه با تصاحب منابع باارزش نفت و گاز، برسد. این جاه طلبی با تمایل اسرائیل برای تبدیل شدن به یک مرکز اصلی در راه کریدور هند - خاورمیانه - اروپا (IMEC) و تامین کننده جایگزین انرژی برای بازارهای اروپائی که از زمان شروع جنگ در اوکراین بدنبال کاهش وابستگی به گاز روسیه هستند، هماهنگی دارد.
وی افزود: این فرصت طلبی با ادامه اقدامات اسرائیل در رفح و پیشرفت روابط آن با شرکت های بین المللی انرژی آشکارتر خواهد شد. واضح است که اسرائیل به پیروی از استراتژی دوگانه خود ادامه می دهد که شامل تسلیح و تشویق شهرک نشینان غیرقانونی در کرانه باختری و درعین حال پیگیری اشغال نظامی غزه با نگاه به منابع طبیعی آن است.
این پژوهشگر تصریح کرد: جنگیدن در غزه آن طور که نتانیاهو تصور می کرد آسان نبوده است. جاه طلبی های انرژی اسرائیل به علت ناتوانی در نابودی حماس و پایان جنگ به سود خود با مانع روبه رو شده است. درحالی که اجتماع بین المللی تلاش می کند تا ماشین جنگی اسرائیل را در غزه متوقف نماید، فشار عمومی همچنان رو به افزایش است و اعتراضات دانشجویی در سراسر آمریکا و اروپا گسترش یافته و ضربه ای غیرمنتظره به سیاست نظامی خیلی غیرانسانی نتانیاهو مقابل فلسطینیان وارد کرده است. حال زمان آن فرا رسیده است که اجتماع بین المللی نه فقط برای خاتمه دادن به نسل کشی جاری اقدام نماید، بلکه باید در دفاع از حقوق حاکمیتی فلسطینیان در بهره برداری از منابع انرژی خود و صیانت از آنها در مقابل کوشش های اسرائیل برای تصاحب زمین ها و منابع فلسطین نیز اقدام نماید.
وی تصریح کرد: آن چه امروز در فلسطین و غزه جریان دارد، صرفا یک منازعه نظامی یا امنیتی نیست، بلکه قسمتی از یک راهبرد عمیق تر برای کنترل سرزمین، منابع انرژی و کریدورهای حیاتی منطقه است.
معروفی آرانی در آخر اظهار داشت: رژیم صهیونیستی در کنار اشغال زمین، همواره بدنبال تصاحب زیرساخت های اقتصادی و محروم سازی فلسطینیان از حقوق طبیعی آنان بوده است. از همین رو، فهم حقیقت این بحران بدون توجه به اقتصاد سیاسی انرژی و منافع ژئوپلیتیکی پنهان در پس جنگ، امکان ندارد. فلسطین امروز فقط صحنه یک اشغالگری تاریخی نیست، بلکه میدان نبردی است که در آن سرنوشت انسان، سرزمین و ثروت، هم زمان هدف قرار گرفته اند.
خلاصه اینکه بر اساس این برآوردها، مجموع تولید میدان گازی لویتان سالانه حدود ۱۲ میلیارد متر مکعب برآورد می شود و این میزان کم کم به حدود ۲۱ میلیارد متر مکعب در سال افزایش خواهد یافت. همچنین اکتشافات نفت و گاز طبیعی در دریای لوانتین یا دریای شام در شرق دریای مدیترانه به میزان ۱۲۲ تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی به ارزش خالص ۴۵۳ میلیارد دلار و ۱.۷ میلیارد بشکه نفت قابل استحصال، به طور خالص برآورد می شود که ارزشی در حدود ۷۱ میلیارد دلار دارد. این محیط سیاسی امیدها برای رسیدن به توافق برد - برد میان دو طرف را از بین برد و این امر بطور عمده به سبب موضع رادیکال دولت شارون بود.

1405/02/26

12:43:03

5.0 / 5

تگهای خبر: اهدا , تولید , خرید , رسانه

این مطلب کادودونی را می پسندید؟

(1)

(0)

تازه ترین مطالب مرتبط

نظرات بینندگان در مورد این مطلب

نظر شما در مورد این مطلب

نام:

ایمیل:

نظر:

سوال:

= ۲ بعلاوه ۴